Een interview met de leden van de Alsjemaar.Gelukkigband
Wat weten we van de tegenstander, het publiek?
Tsja, we weten hoe ze zijn: vaak aanvallend, en het liefst man-tegen-man. Dol op passief spel, hoge noten uitlokken. Publiek uit het Oosten heeft een hoge penetratiefactor, mede door hun goede individuele techniek. Hun zwakke plek zit misschien op het middenveld, de stadse mensen. Die willen nog wel eens een linie opschuiven. Kick-and-play doen ze niet zo vaak, alleen als ze echt heel nodig naar toilet moeten. Als ze tegen de maat in klappen heb je de poppen aan het dansen.
Jullie verwachten staande ovaties, catanaccio, en loeren op de counter?
Ja zeker wel, we spelen net als Oranje, spelen op balbezit.
En die Mannschaft: die blazers die in de laatste minuut nog een nootje meepikken in hun slotakkoord?
Nou, die gaan er gewoon voor, het hele optreden lang. Mark is natuurlijk wel Nederlands grootste angstgegner, bij kans. Hij kan het ze knap lastig maken.
En wat moet De Alsjemaar.Gelukkigband doen om te triomferen?
Zoals we gezien hebben, was die ruit van Roelof niks. Dat aftellen bij Sexmachine, neuh, dat laten we hem niet weer doen. We moeten gewoon in een 4-3-3-systeem met een Majeur F akkoord veel cirkelpressie uitvoeren, hoog speeltempo houden. Ze moe spelen. Opkomende backings door Robin en Roelof kunnen belangrijk zijn in de slag om het middenveld. Maar onze drie spitsen van formaat zijn natuurlijk fenomenaal. Die kunnen veel harder dan de gemiddelde Nederlander. De twee vleugelspitsen voor de voorzet kunnen daarbij ook nog wel eens het verschil maken in een optreden, maar dan moeten ze eerst de verdedigingsmuur slopen, alcohol helpt wel in dit soort gevallen.
Heeft iedereen er zin in?
Nou ja, we hebben natuurlijk wel Niek op drums, Andrew op bas en Henk voor de ragfijne lijntjes. Zet je dat af tegen een Oldenzaal, een Enschede of een Amsterdam, die hebben dan het nakijken. De rest van de band is zoals altijd goed gemotiveerd en fit, ondanks de zware repetities: rondootjes, vier kwart maten en after beats, dat wil nog wel eens tegenvallen. Maar de horny horns staan zeer zeker in de basis vandaag.
Hoe bereiden jullie je je voor op feest, jullie hebben tenslotte ´88 nog meegemaakt?
Tsja, Robin was wissel dus die lag plat. Petra als jongste wist toen nog van niks en tijdens repetities waren we altijd dronken. Stonden Pauline en Doris ineens in een friteskraam te zingen. Dat doen we nu anders. We speelden toen ook altijd op de gulle lach, dan gaat de rest vanzelf. Een traan van een vrouw vooraan, een rondvliegende slip, Ruut die net iets te lang doorgaat, op zulke dingen hoop je.
Goed, we moeten eruit. Uw commentator zit klaar om verslag te doen van dit nu al historische optreden.